De echo van je kindertijd

Jij als pasgeboren baby zo schattig en klein, zuiver, speels en helder. Nog helemaal puur natuur en puur jezelf.

Je groeit op in een gezin of een andere omgeving waar je een ‘opvoeding’ krijgt. Er wordt je geleerd hoe jij je moet gedragen. Je ouders, opvoeders, leraren en de maatschappij, iedereen doet zijn best om ervoor te zorgen dat jij als kind past in hoe zij vinden dat jij behoort te zijn.
Dit doen zij meestal met de beste intenties en uit liefde. Maar jij bent uniek. Geen enkele ouder of opvoeder kan jouw specifieke behoeften volledig vervullen. Je ouders hebben in hun verleden immers ook bepaalde ervaringen opgedaan, die zij onbewust weer doorgeven. Net zoals hun ouders bij hen deden en zoals jij waarschijnlijk gaat doen bij jouw kinderen. Het is een ongoing proces ?. Ongetwijfeld hebben ze het beste van zichzelf aan jou gegeven, het beste wat voor hen mogelijk was.

Alleen was het ook datgene wat jij nodig had?

Er wordt ons als kind geleerd om dat de doen wat de ander zegt dat goed voor ons is. Hiermee verliezen we in meerdere of mindere mate onze eigenheid. Als kind kun je niet anders dan je aanpassen, je bent immers afhankelijk. Ons instinct geeft ons in dat we, om te overleven, moeten zorgen dat we erbij horen. Dit gaat volledig onbewust.

Om de liefde en de aandacht te krijgen die je nodig hebt ga je bepaald gedrag vertonen wat gewenst is. Want als degene die voor jou belangrijk is, tevreden is, dan krijg je de liefde en erkenning die jij als kind nodig hebt.

Zo werkt ons onbewuste mechanisme, wat wij daar ook van vinden, het is zoals het is.

Je ontwikkelt een patroon van anders moeten zijn dan je bent.

Niet volledig jezelf mogen zijn voelt niet prettig. En als je iets niet prettig vindt probeer je ervan af te komen. Als kind leren we dus al snel om dit gevoel te ontkennen, het te vergeten. Dit deel van onszelf noemen we het ‘gekwetste innerlijke kind’.

Je leert jezelf al snel aan om een aangeleerde rol te spelen. Hier ga je jezelf mee identificeren. En zo wordt het jouw persoonlijkheid. Je draagt een masker. Je bent bijvoorbeeld “die stoere” of “die zorgzame”. Je hebt jezelf een rol aangemeten die, in jouw kindertijd, het meeste succesvol is en het minst vervelende gevoelens oplevert.

Wanneer je volwassen wordt kan het dan zomaar zijn dat je jezelf, op een gegeven moment, niet meer helemaal herkend. Je krijgt een onbestemd gevoel, een soort gemis. Er gaan dan vragen spelen als;

  • Is dit alles?
  • Is dit leven nu écht hoe ik het wil?
  • Hoe lang blijf ik nog tegen dezelfde dingen aanlopen, wanneer gaat het nu eens anders?
  • Hoe lang moet ik nog iemand zijn die ik niet ben?
  • Wanneer ga ik datgene doen wat ik in mijn hart zo graag wil?

Er komt een verlangen om jezelf terug te vinden. Want helemaal weg is die pure jij nooit. Je kunt er gewoon terug naar op zoek.

Het gekwetste innerlijk kind gaan herkennen

Om jezelf terug te vinden kun je dan op zoek gaan naar je passie, naar je verlangen, naar de manier van leven die jij écht graag zou willen.

Alleen de kans dat je deze vindt en toch terug in oude patronen valt is groot. Je zult waarschijnlijk blijven doen wat je altijd deed. Nuttiger is het om op zoek te gaan naar het stukje ‘gekwetste innerlijk kind’. Daar ligt de oplossing om je maskers en je patronen los te laten.

Dat gekwetste stukje opzoeken is best lastig. Je stopt het immers al héél lang goed weg zodat je het zou vergeten. Wat het nog extra lastig maakt is onze angst om hiermee niet loyaal te zijn naar onze ouders. Ik hoor het mensen vaak nog even extra benoemen als we op zoek zijn naar dit gekwetste deel “maar mijn ouders waren héél lief hoor”.

En dat geloof ik dan meteen. Het gaat hier ook niet over oordelen naar ouders of opvoeders. Het gaat over hoe “jij het hebt ervaren”. Het gaat hier écht alleen over jou.

Door jouw gekwetste kind te leren kennen kun je patronen gaan doorbreken. Je kunt gaan voelen hoe het was, je kunt jezelf vragen gaan stellen, je kunt gaan accepteren dat jij het zo hebt gevoeld. Je kunt leren zien waar jouw beperkende overtuigingen en overlevingsstrategieën vandaan komen. Dan kun je als ‘volwassen jij’ gaan kijken of je deze strategieën en overtuigingen nog nodig hebt? Kloppen zij nog? Wat kun je nu wel wat je toen nog niet kon?

Zo is het mogelijk om je ware zelf weer terug te vinden. Om patronen te doorbreken waardoor je keuzes kunt gaan maken die bij jouw volwassen zelf passen.

Een ware ontdekkingsreis

Een hele reis dat ben ik zeker met je eens.? En alleen reizen maakt de reis niet makkelijker. Het is vaak fijn om iemand te hebben die je het vertrouwen geeft dat je verder mag kijken. Dit kan met behulp van een coach in een 1 op 1 traject. Maar dit kan ook met familieopstellingen. Waarbij je na één opstelling vaak zelf alweer een eind op pad kunt. Soms is dit al voldoende. En soms voel je na een tijdje, ik ga nog een keer, even verder kijken wat er nog voor mij ligt om te ontdekken.

Wat je ook kiest, een reis alleen of in gezelschap …. het is absoluut de moeite waard om op reis te gaan!

Wil je meer weten over een 1 op 1 traject kijk dan gerust eens hier https://inzichtnaarevenwicht.nl/programma/individueel/  Wanneer je meer wil weten over familieopstellingen neus dan hier gerust eens verder; https://inzichtnaarevenwicht.nl/programma/workshops/familieopstellingen%20kennismaken/

Gewoon zijn zoals je bent!

 

Het klinkt zo simpel “zijn zoals je bent”.

Toch is dit lang niet voor iedereen vanzelfsprekend. Veel mensen weten helemaal niet zo goed wie ze zijn, hoe ze zich willen gedragen of wat ze nu écht belangrijk vinden. Ze zijn een “rol” aan gaan nemen zoals ze verwachten te moeten zijn. In dit blog vertel ik je meer over hoe dit ontstaat maar vooral ook wat je zelf kunt doen om dit te veranderen.

We worden puur geboren

We komen ter wereld en maken ons niet druk over wat er van ons verwacht wordt. Sterker nog we geven heel duidelijk aan wat wij van de anderen verwachten. We huilen als we honger hebben of als onze broek verschoond moet worden. Kirren om langer geknuffeld te worden en leren al snel lachen zodat onze favoriete tante wat langer boven onze box blijft hangen. ?

Maar al snel leren we wat er van ons verwacht wordt. Hoe we ons moeten gedragen (roepen door de klas is niet gewenst) en hoe we moeten zijn (jongens zijn stoer, meisjes zijn lief). Stereotype denk je nu misschien maar in de meeste gevallen is dit wat er gebeurd. Ouders, leraren, klasgenootjes en vriendjes iedereen heeft bepaalde verwachtingen van je.

Wij mensen willen graag aan die verwachtingen voldoen omdat we bang zijn voor de gevolgen als we het niet doen. Angst voor afwijzing, de pijn van niet goed genoeg zijn, bang om niet gezien te worden. Al deze zaken hoeven niet eens reëel te zijn, ze zitten wellicht enkel in ons eigen hoofd, maar als kind doen we er alles aan om deze gevoelens te vermijden.

Dan al kan het dus gebeuren dat we een “rol” aannemen die eigenlijk niet bij ons past. Dit hebben we vaak niet eens in de gaten. Het wordt als het ware onze nieuwe identiteit. En van daaruit gaan we studeren, werken en ontwikkelen we onze rol verder. We komen steeds verder van onszelf af te staan.

Is “niet jezelf zijn” een probleem?

Als je niet “gewoon kunt zijn wie je bent” vanuit jouw waarden en jouw normen dan gaat dat op den duur wringen. Mijn ervaring is dat mensen er vaak niet direct hun vinger op kunnen leggen. Het gaat vaak om een knagend gevoel van “is dit het nou?” of “ik weet het niet zo goed meer” of “waarom kom ik altijd in deze situaties terecht”.

Zelf heb ik dit ook een tijd gehad. Ik had alles voor de buitenwereld goed voor elkaar, een mooi gezin, een leuke baan, een mooi huis, twee auto’s voor de deur en toffe vakanties. En toch voelde ik mij niet gelukkig. Sterker nog ik werd steeds onzekerder.

Dat is wat er gebeurd als je niet leeft zoals je bent. Je kunt het onveilige gevoel krijgen dat je je leven niet meer in de hand hebt. Je wordt onzeker, je gaat oordelen over anderen en misschien nog wel het meest over jezelf. Dit kan zorgen voor stress en wekt telkens de vraag: ben ik wel goed ‘genoeg’ of ‘vinden’ anderen mij wel goed ‘genoeg’.

Tijd voor verandering!

Ik vond die tijd zeker niet fijn maar wel leerzaam. Want je hebt altijd de keus om de boel te veranderen natuurlijk. Hoe doe je dat dan? Hoe kom je weer terug bij “gewoon zijn wie je bent”?
Door aan jezelf te werken! Door te kijken naar wie je was, wat jij leuk vond, en wat maakt dat je jezelf hebt aangepast. Dit is niet makkelijk maar toch kun jij hier zelf goed mee aan de slag gaan.

Probeer de volgende 3 oefeningen eens:

  • Kijk eens terug naar wat je als kind écht leuk vond om te doen. Schrijf dat eens allemaal op. Echt alles! Alle dingen waar jij heel blij van werd.
    – Hoeveel dingen (wellicht in de volwassen variant) doe je hier nog van?
    – Wat zou je hiervan meer willen doen?
    – Welke kleine stapjes zou jij kunnen maken om die dingen meer te gaan doen?
    Een simpele oefening om al een stukje dichter terug bij jezelf te komen. Om weer te gaan voelen hoe dat was.

 

  • Ga eens na, en schrijf eens op, wat er bij jou van binnen écht gebeurt wanneer je merkt dat je weer “aan het voldoen bent aan verwachtingen”.
    – Wat denk je dat er gebeurt als je het niet doet?
    – Waar ben jij bang voor?
    – Waar zit jouw angst?
    Dit geeft je inzicht in wat er achter jouw gedrag zit. Kloppen jouw gedachten en gevoelens? Zijn deze nog reëel? Of ben je dit ergens in jouw leven gaan geloven en kloppen ze niet (meer)?

 

  • Ga eens na welke verwachtingen jij jezelf hebt opgelegd. Welke rol heb jij jezelf aangemeten? En wat zit hierachter voor jou?
    Ik zal wat voorbeelden geven zodat het wellicht wat duidelijker wordt wat ik bedoel:
    – De stoere, zelfverzekerde: wellicht ben je gaan geloven dat je niet mag laten zien dat je iets spannend vindt of dat je onzeker bent.
    – De pleaser: wellicht ben je gaan geloven dat jij je best moet doen om erbij te mogen horen.
    – De harde werker: Wellicht ben je gaat geloven dat je, als je maar hard genoeg werkt, wel gezien wordt.
    Door dit inzichtelijk te maken ben je beter in staat om te gaan zien of de rol die jij jezelf hebt aangemeten je nog wel past. En kun je leren om de bevestiging die jij zoekt te vinden bij jezelf.

Ben wie je bent! Daar word je zoveel gelukkiger van.

Gewoon zijn wie je bent is dus zeker niet simpel. Maar absoluut wel mogelijk. Het vraagt ontwikkeling in jezelf. Vooral op het stuk zelfliefde. Blij zijn met wie je bent met alle mooie en minder mooie kanten. Te leren zien dat, wat jij wellicht als “minder mooi” beschouwd, ook zijn waarde en nut heeft. Het is maar hoe je kijkt. Dit is wellicht weer eens een andere post waard ?

Ik ben benieuwd wat jij van bovenstaande tips vindt. Zijn ze nuttig voor jou? Krijg je zo meer inzicht in jezelf? Of heb je wellicht vragen? Laat het mij weten onderaan deze blog. Ik geef je zeker antwoord.

Merk jij nu dat je leven uit balans is, dat het je regelmatig meer energie kost dan het je geeft, dat het je niet langer lukt om te blijven teren op je doorzettingsvermogen. Of dat je je niet gelukkig voelt, terwijl je alle reden hebt om het wel te zijn? En lukt het je niet om er zelf verandering in te brengen.
Ik kan je helpen de dingen op een rijtje te zetten. Om de keuzes te maken die passen bij jou én ze vervolgens in de praktijk te brengen. Zodat jij jouw drukke leven weer kunt leven vanuit evenwicht en ontspanning.

Maak gerust een afspraak via het formulier op de site https://inzichtnaarevenwicht.nl/afspraak-maken/ of stuur een mailtje aan angelique@inzichtnaarevenwicht.nl

De ongelukkige jacht naar geluk

Al die mensen die maar roepen dat je je eigen geluk in de hand hebt. Dat het allemaal goed komt met jouw geluk als je maar hard genoeg wil, als je hard genoeg werkt of wanneer je het maar hard en vaak genoeg het universum in gooit.

Ik word er niet goed van! Écht, het leven is niet maakbaar.

Hooguit een klein beetje. Je kunt natuurlijk dingen doen waarvan blijkt uit onderzoek dat ze je gelukkiger maken. Maar er blijven nog zoveel dingen over waar jij helemaal géén invloed op hebt.
Een economische dip, het verliezen van een baan. Het hebben van een goede gezondheid. Het verliezen van een dierbaren. Je hebt er geen invloed op. Sommige dingen gebeuren gewoon. Soms is het écht een kwestie van pech of geluk.

Maar wij leven in een maatschappij die zó enorm de nadruk legt op de maakbaarheid van ons leven dat we, bewust of onbewust, geloven dat wij schuld hebben als het niet zo gaat als wij dat willen. Jij doet iets fout, je hebt niet hard genoeg gewerkt of gewenst of wat dan ook.

Zo is het leven

En daar gaat het fout! Op deze manier jagen naar geluk maakt je doodongelukkig.
Je kunt er niets aan doen. Het leven is niet alleen maar mooi en zeker niet maakbaar. Maar wanneer jij denkt dat je er iets aan kunt doen. Blijft het dus altijd onrustig in jou. Je zult constant iets “moeten” van jezelf. En je blijft jezelf teleurstellen. Want het gebeurt toch …. of jij nu wel of niet iets doet.

Accepteer dat het af en toe gewoon zwaar bagger is! Dat je pijn hebt, dat je verdrietig of teleurgesteld bent. Dat je er boos van wordt, dat het oneerlijk is en dat je er flink de pest in hebt. Gebeurtenissen zijn er nu eenmaal net als gevoelens. Vertrouw erop dat ze ook weer voorbijgaan. Dat jij het heus wel aan kan.

Ga er niet tegen vechten maar leer er mee te dansen.

Dát is voor mij een belangrijke stap naar een gelukkiger leven. Accepteren dat het af en toe gewoon echt klote is. Je daar in berusten geeft ruimte om er op een positievere manier naar te kijken. Om je over te geven aan de muziek en er mee te kunnen dansen.

En dansen lukt je niet in één keer, je raakt uit de maat, trapt op wat tenen (in dit geval waarschijnlijk die van jezelf ?) maar uiteindelijk lukt het steeds beter.

Zoals ik in het begin zei; ons leven is hooguit een beetje maakbaar. Ik geloof zeker wel in manieren die ons kunnen helpen om een gelukkiger gevoel te ervaren. Ik ben gister naar een lezing geweest van Hein Zegers, een positieve psycholoog, en heb daar mooie inzichten en hulpmiddelen meegekregen die kunnen helpen aan een gelukkiger gevoel. In mijn volgende blog zal ik daar wat over delen want ik pas daar zelf ook best wat van toe.

Maar het blijven oefenen met de danspasjes helpt mij toch het meest. ? Ik vind dat zeker niet makkelijk want ook mijn vechtertje gaat graag aan. Maar het dansen, het meedrijven op de muziek, levert mij wel veel rust op. En daarmee een flinke dosis geluk.

Verbonden

Ik zie een vrouw lopen, ze laat haar hondjes uit. Of eigenlijk …. Ze checkt haar telefoon en ondertussen houdt ze hondjes vast.

Ik zie een gezin gezellig samen op het terras. Of eigenlijk …. Ze zitten samen aan één tafeltje en hebben het allemaal gezellig met hun telefoon.

Ik verbaas mij er steeds vaker over hoe vaak mensen bezig zijn met hun mobiele telefoon. We willen zo graag met alles en iedereen verbonden zijn. Bang iets te missen, bang te lang te wachten met een reactie.

Zelfs bij een concert waar ik onlangs was ontkwam ik niet aan het gevoel dat mensen er wel staan maar er eigenlijk niet ‘zijn’. Ze staan allemaal met hun mobiele telefoon omhoog via het schermpje (met opnameknop aan) naar het podium te kijken. Klaar om hun ervaring met de wereld te delen.

Constant verbonden met alles en iedereen.

Maar hoe verbonden ben je eigenlijk met jezelf?

Begrijp mij goed ik ben geen oude truttebol die vindt dat telefoons niet goed zijn. Het zijn handige agenda’s, je checkt er lekker snel je mail op en ze zijn zeker ook leuk vermaak. Maar steeds meer worden ook de nadelen zichtbaar.

De straling van de beeldschermen, we zitten met zijn allen meer binnen, we worden minder goed in face to face communicatie. We kennen zelfs een vrij nieuw psychologisch begrip ‘FOMO’ fear of missing out. De angst om dingen te missen. Die angst bestond vroeger ook wel. Ook toen gingen mensen graag mee naar de kroeg omdat ze bang waren anders iets te missen. Maar dankzij mobiele telefoons en social media hebben we er meer last van dan ooit.

Maar vooral is de snelheid van ons leven er enorm door toegenomen. Kun jij je voorstellen dat je op een bericht na een week pas antwoord krijgt? Dat verwacht je toch minstens op dezelfde dag en eigenlijk wel binnen een uur. Terwijl dit pak weg 30 jaar geleden toch heel normaal was dat je een weekje moest wachten. ?

Dat de mindfulness trainingen, wandelingen en runs zo gigantisch toenemen, de yogaklassen overlopen en de meditatieapps niet aan te slepen zijn vind ik dus niet zo gek. Mensen zoeken naar een oplossing tegen al die drukte.
Ook wanneer ik mensen mag coachen is een belangrijk onderdeel vaak om mensen weer te leren leven in het hier en nu. Te leren voelen wat voor henzelf nu écht belangrijk is. Door onze westerse beschaving zijn we het bewust gebruiken van onze zintuigen verloren. Bewust waarnemen en voelen wat die zintuigen met ons doen is ontzettend belangrijk om in balans te blijven.
En hoe drukker je het hebt, hoe meer ballen je in de lucht moet zien te houden, hoe harder je die fysieke en mentale balans nodig hebt om de druk aan te kunnen.

Je hebt lef nodig!

Laat die mobiele telefoon dus eens gewoon wat vaker liggen. En hoe drukker je het hebt, hoe vaker je hem mag laten liggen.

Het is niet zo moeilijk …. je moet alleen lef hebben. Lef om verbonden te zijn met jezelf.

Liefs Angelique

Ons ego helpt ons niet

Cijfers liegen niet! Van de beroepsbevolking heeft ongeveer 1 op de 6 mensen ernstige stress klachten of zit door stress thuis. (bron; arbobalans 2018) Dat is echt méga veel!

Ik ben er zelfs van overtuigd dat we allemaal een uitdaging hebben wat stress betreft. Gelukkig niet direct in een burn-out maar wel de stress van een veel te volle agenda.

Er is zoveel keus, we vinden van alles leuk en we kunnen niet goed kiezen of ‘nee’ zeggen. Daarbij vervullen we vele rollen zoals ouder, partner, werknemer of gever, teamgenoot, sportmaatje, vrijwilliger of soms mantelzorger. Steeds een andere rol hebben betekent schakelen en dat geeft druk. Het is voor ons allemaal dan ook bijna een noodzaak om te leren omgaan met stress.

Vaak zien we zelf helemaal niet zo goed hoeveel invloed de stress op ons heeft. De pijn in je nek, de hoofdpijn, de spanning in je spieren, het slechter slapen en het ‘gewone’ chagrijnige gevoel wordt vaak wel ervaren maar niet gekoppeld aan stress. Ook écht nog een slechte grap van ons brein is dat je minder goed nadenkt en slechter kunt onthouden wanneer je gestrest bent. Dus als je steeds van alles vergeet …. dan zegt dat misschien toch iets over stress. De signalen zijn er dus vaak wel maar er wordt door de meeste mensen weinig of niets mee gedaan. Toch word je van die stressklachten een minder leuk mens. Niet voor niets dat je omgeving jouw stress vaak sneller door heeft dan jij zelf ?.

Stress oplossen met quick fixes

En eigenlijk zijn de oplossingen helemaal niet zo moeilijk. Er zijn er velen zoals; beter leren plannen of leren ontspannen, leren hoe je gezonde keuzes maakt. Deze tools zijn op zich natuurlijk niet zo moeilijk aan te leren. Toch blijkt het voor de meeste mensen heel lastig. Ondanks cursussen en trainingen vervallen ze weer in oud gedrag.

Dit komt omdat we het héél lastig vinden om te durven kiezen voor onszelf. We durven geen ‘nee’ te zeggen. Simpelweg omdat we onze eigen erkenning bij andere weg halen. Ons ego staat ons vreselijk in de weg! We stellen de verwachting van anderen boven onze eigen behoeftes. Daarmee zijn we zo druk dat we niet eens meer door hebben welke dingen van onszelf zijn en wanneer het om verwachtingen van anderen gaat.
En het enige waar we voor moeten zorgen is voor onszelf. In het belang van je eigen gezondheid is het belangrijk dat je erkent wat jij nodig hebt, dat je daarvoor durft te kiezen. Ongeacht wat een ander daarvan vindt.

De trucjes tegen diverse stress klachten zijn dus niet zo moeilijk aan te leren. Niet moeilijk te vinden ook, internet staat er vol mee. Het zijn quick fixes en daar zijn we dol op in onze snelle maatschappij. Maar zolang je niet leert je eigen beste geliefde te zijn, blijven het trucjes en geen langdurige oplossingen.

De cijfers liegen niet. Stress is een uitdaging van ons allemaal. Het is tijd om ons ego te vragen af en toe even rust te nemen. Hij dient ons vaak goed maar werkt nu wat te hard. Wanneer ons ego rust neemt komt er ruimte om te onderzoeken wat voor onszelf nu ECHT belangrijk is en daarvoor te kiezen. Dan pas kun je nieuwe tools aanleren die blijvend zorgen voor verandering.

Ik wens je een fijn weekend toe en geef ook je ego even vrij. ?

Liefs Angelique

Wat is natuurcoaching?

De natuur biedt ons een enorme toegevoegde waarde. We weten uit onderzoeken dat de natuur van alles doet met ons brein. Zo weten we dat de natuur ons helpt bij het herstellen van stress. Onderzoek toont aan dat alleen al kijken naar de natuur zorgt voor rust en ontspanning. De natuur verhoogt onze concentratie en versterkt je immuunsysteem. Wanneer je gaat wandelen in de natuur zullen processen hierdoor nog sneller ingezet worden. Bij natuurcoaching maakt de coach gebruik van deze positieve invloeden van de natuur.

Alleen de natuur is niet voldoende

Deze positieve eigenschappen die de natuur op ons heeft gebruik ik graag tijdens mijn coaching. Samen met mijn cliënten komen we letterlijk in beweging. We gaan op stap en kijken samen wat we onderweg tegen komen, letterlijk en figuurlijk.
De natuur op zich is helend, ik raad iedereen aan om regelmatig te wandelen in de natuur al is het maar tien minuten. Maar wanneer er echt een obstakel ligt, er verandering nodig is, is alleen de natuur niet voldoende. Dus als coach doe ik meer als alleen de positieve eigenschappen van de natuur als hulpmiddel omarmen.

Zonder herkenning kun je niets oplossen

Als coach werk ik systemisch. Binnen het systemisch werk ga je ervan uit dat iedereen wordt beïnvloed door de systemen waar je deel van uitmaakt. Je eigen familie is zo’n systeem, maar ook de organisatie waarbinnen je werkt of je sociale omgeving. We kijken naar jouw plek in je systeem en jouw verhouding met anderen in dat systeem. We kijken waar je belemmeringen vandaan komen en wat maakt dat je steeds opnieuw vervalt in bepaald gedrag. Dat gedrag staat jouw ontwikkeling of groei in de weg. Ik ben ervan overtuigd dat je deze gedragingen en patronen eerst moet herkennen en erkennen. Zodat je er uiting aan kan geven en het kunt accepteren. Pas dan ligt er een weg open om tot een blijvende oplossing te komen.

De natuur zorgt voor dynamiek en actie.

Systemisch werk heeft als voordeel dat je vrij snel naar de kern van kunt gaan. Je hoeft er ook niet in te blijven hangen. Maar het is wel belangrijk dat je het ziet, herkent en kunt accepteren. In dat werk heb ik een enorm goed maatje aan de natuur. Ze dient als spiegel, als metafoor en ik gebruik haar om oefeningen mee te doen. De natuur maakt coaching dynamisch en actief. En dat is wat ik ook graag wil met mijn cliënten; in actie komen!

Leven vanuit een ruimer perspectief.

Moet je dan enorm sportief zijn voor deze manier van coachen? Nee absoluut niet. In de natuur word je uitgenodigd om te vertragen. Pas als je vertraagt komt er ruimte voor inzicht. We gaan dus langzaam en staan vaak stil.
De natuur doet ook iets voor mij als coach. In mijn ogen staan wij niet los van de natuur, wij zijn er een onderdeel van. Onderdeel van een enorm intelligent en complex netwerk van leven. Hierdoor kan ik het leven vanuit een ander, ruimer perspectief beleven. Ik vertrouw op het grotere geheel, dat er ruimte is om te onderzoeken en dat ik kan vertrouwen op wat er komt. En deze rust en vertrouwen werkt door richting mijn coaching. Hierdoor ben ik in staat om vanuit rust en ontspanning mijn cliënten te begeleiden.

Ontwikkelen op een natuurlijk ritme.

Niet al mijn coachsessies zijn buiten. We zijn ook regelmatig in mijn praktijk. De natuur is een hulpmiddel en ik stem het af op de behoeften van het vraagstuk en de cliënt. We onderzoeken dilemma’s, obstakels en levensthema’s. Daarbinnen vind ik de balans tussen coaching binnen of in de natuur. Als coach volg ik jouw ontwikkeling, niet sneller, niet langzamer. Zoals de natuur ook zijn eigen ritme pakt om te ontwikkelen. Zo mag ook jij, in jouw eigen ritme, jouw pad volgen. Als coach loop ik een tijdje met je mee.

Nu kan ik nog zoveel meer over mijzelf of mijn manier van werken vertellen. Maar dan ben ik enkel aan het zenden richting jou en ik ben juist dol op interactie. Ben je nieuwsgierig? Wil je meer weten over mij of mijn werkwijze? Of wil je jouw vraagstuk gewoon eens tegen mij aanhouden om te kijken of we daar iets mee zouden kunnen? Laat het mij dan weten want ik ga graag met je in gesprek via telefoon of skype. Dat kan via hier https://inzichtnaarevenwicht.nl/afspraak-maken/ En dit is geheel gratis en vrijblijvend.

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.